ذره خدا «هیگز»

در مورد کتاب
مشخصات کتاب
در مورد کتاب

از آن روز که اینشتین با معادله M=E/C2 یا E=mc2 تصور پایستگی جرم را در هم ریخت، دانشمندان بر آن شدند که چگونگی جرم ذرات بنیادی را بدانند. در سال ۱۹۶۴ پیتر هیگز و فرانسوا انگلرت مدعی شدند که ذرات بنیادین وزین، جرم خود را از بر هم کنش با میدانی که تمامی جهان را فراگرفته به دست می آورند. بعدا این میدان به نام میدان هیگز و ذره این میدان به نام ذره (یا بوزون) هیگز و سپس «ذره خدا» مشهور شد. اهمیت کشف بوزون هیگز تاییدی بر وجود میدان هیگز بود، چیزی که هیچ شاهد تجربی یا عینی برای آن مشاهده نشده بود. در چهارم جولای سال ۲۰۱۲ میلادی، ۴۸ سال بعد از پنداشت ذره هیگز، دانشمندان با استفاده از برخوددهنده های هادرونی سرن CERN در سوییس، موفق به کشف این ذره شدند. چند ماه بعد به خاطر این موفقیت جایزه نوبل فیزیک به پروفسور هیگز و همکارش پروفسور فرانسوا انگلرت تعلق گرفت.

جیم باگوت Jim Baggott مولف کتاب هیگز در مقدمه خود بر کتاب می نویسد:

«اگر میدان هیگز وجود نمی داشت ذرات اولیه ای که من و شما و جهان پیرامون ما را می سازند، دارای جرم نمی بودند. این یکی از آن دلایلی است که کشف ذره هیگز در مطبوعات جنجال آفرید و به ذره خدا مشهور شد.»

باگوت که در ژوئن ۲۰۱۰ میلادی، دوسال قبل از کشف بوزون هیگز نوشتن این کتاب را آغاز کرد، در کتاب قبلی خود «داستان کوانتوم، سرگذشت فیزیک کوانتوم از سال ۱۹۰۰ تا به امروز» چند ماه قبل از به پایان رساندن کتاب، با ثبت انرژی هفت تریلیون الکترون ولت ماشین برخورد کننده سرن کشف ذره هیگز را در چندسال آینده محتمل دانسته بود گفت: «خوشبختانه ثابت شد که حق با من بود و ذره هیگز کشف شد.»

مشاهده پیشگفتار کتاب

مشخصات کتاب

نویسنده: ویلیام ری

مترجم: علی بهفروز

ویراستار: زهرا طالبی حسینی، سید خلیل حسینی عطار

انتشارات: شمشاد، مشهد

تعداد صفحه: ۳۹۶

قطع: رقعی

ذره خدا هیگز از پنداشت تا پیدایش جیم باگوت دکتر علی بهفروز